Ideja o predstavi je nastala u martu mjesecu 2026. godine, tako da su u aprilu počele pripreme za predstavu. Koordinaciju aktivnosti vodio je Zoran Pavljašević. Dogovoren je termin predstave sa Centrom za kulturu, a Zoran Pavljašević je organizovao glumačku ekipu sa Akademije dramskih umjetnosti. Uradio je naracije za predstavu i pripremio svjetlosne i zvučne efekte za predstavu. Glumci su rado prihvatili uloge, posebno ako se ima u vidu inovativnost u predstavi i sama tematika. Predstavi je prethodila nabavka potrebnih scenskih rekvizita, a održane su 4 glumačke probe na Kamernoj sceni.
Ambijentalno-dokumentarno-igrano-procesijska predstava “Banker 2594” jedinstven je umjetnički projekat koji je spojio istoriju, dokumente i pozorište, a igrana je 11.5.2026. na Kamernoj sceni Doma mladih od 17.30. (na dan smrti Leonarda Bankera prije 90 godina). Sala Kamerne scene je bila skoro popunjena publikom koja je nakon izložbe došla da doživi pozorišnu interpretaciju života Leonarda Bankera. Predstava nosi naziv „Banker 2594“ po zatvorskom broju Leonarda Bankera iz kaznionice u Sremskoj Mitrovici, gdje je služio kaznu od 5 godina zbog revolucionarnog djelovanja. Predstava je osmišljena da bude utemeljena na istorijskim činjenicama, odnosno na izvornoj dokumentaciji – dokumentaciji koju su prikupili članovi Udruženja „Rino Zandonai“. Sve ono što je publika vidjela na sceni je utemeljeno u dokumentima, a odnose se prije svega na period Leonardovog boravka u kaznionici u Sremskoj Mitrovici i u zatvorskoj bolnici u Beogradu. Predstava je omogućila autentičnu scensku atmosferu na ulicama Tuzle i u pozorišnom prostoru.
Ambijentalna predstava se odvijala u dva prostora: na ulicama Tuzle gdje su žandari sprovodili Leonarda od zatvora Štok u Tuzli do kaznionice u Sremskoj Mitrovici (Dom mladih Tuzla) i scenskog nastupa na Kamernoj sceni.
Prvi dio predstava tj. programa odvijao se na ulicama grada Tuzla. Dva glumca žandara u uniformama su sprovodila Bankera u lancima gradskim ulicama. Publika su bili slučajni prolaznici, a performans je bio dio svojevrsnog putovanja kroz vrijeme, kroz Tuzlu 30-ih godina prošloga stoljeća, kroz priču o čovjeku koji je zbog svojih uvjerenja završio u zatvoru i izgubio život.
Drugi dio predstave se odvijao na Kamernoj sceni Doma mladih Tuzla gdje priča dobiva svoju emotivnu kulminaciju. Sadrži fazu Leonardovog boravka u kaznionici u Mitrovici i fazu boravka i smrti u zatvorskoj bolnici u Beogradu gdje je umro 11.5.1936.
Predstava je urađena na prijedlog i koncepciju Tihomira Knežičeka, a reditelj i producent predstave je Zoran Pavljašević, profesor na Akademiji dramskih umjetnosti Tuzla. Dramatizaciju je radila Alisa Brkić, a u predstavi su igrali Damir Mahmutović, Alisa Brkić, Nina Terzić, Danijel Pušonjić, Noris Sakić i Damir Džanić. Producent je bio Zoran Pavljašević. Predstavu su podržali Narodno pozorište Tuzla i Crveni križ Grada Tuzla koji su obezbijedili rekvizite za predstavu. Predstavi je prisustvovao i Zoran Banker – unuk Leonarda Bankera koji se svojim emotivnim obraćanjem publici zahvalio što Tuzla čuva kulturu sjećanja na ime i djela njegovog djeda Leonarda Bankera.
Predstavu su medijski pratili i izvještavali RTV TK i RTV 7. Kompletna ambijentalna predstava je snimana sa 3 HD kamere, tako da će nakon montaže, biti vjerovatno posebno prikazana javnosti u narednim mjesecima.
